کوه

کوهنوردی روش زندگی است... کوه بزرگترین معلم نبرد با ناسازگاری روزگار است.و من هر چه امروز دارم و هرچه اراده ی داشتنش را کرده ام،از کوه و کوهنوردی دارم.

چند وقت پیش این شعر که سروده ی یکی از کوهیاران و کوهنوردان بزرگوار مازندرانی ست؛توسط پدرم بدستم رسید.مهران رجایی آملی از دوستان پدرم است و مردیست هنرمند و ادیب و طبیعت دوست.پدرم از نوای کمانچه اش و طبع روانش به تحسین یاد می کند .از خواندن این شعر لذت بردم و بر خود دیدم این شعر را در این وبلاگ منتشر کنم(البته با اجازه شاعر بزرگوارش)

 

 

خالی از هر گونه کین،از مهر سرشار است کوه

شاهکار خالق و مملو اسرار است کوه

چون نهی پا بر دل آن،باید از دنیا رهی

قبله گاه مردمان خسته از کار است کوه

گر به همراهت کشی بارگران دنیوی

نِه که بر دنیاپرستان راه دشوار است کوه

مظهر پاکی بود،صبر و صلابت را نشان

کس مپندارد که جای رند و بدکار است کوه

بر مقام و حسن آن ایزد زده مهر قبول

بهر معراج نبی پاک و سزاوار است کوه

آب پاکش می برد از تن غبار خستگی

خسته دل را بیگمان یار و مددکار است کوه

گر مرید ره شدی سرمست باید تاختن

کز عبوس و سست و بی احساس بیزار است کوه

بهر هر دلگشته ای دلدار و غمخوار و انیس

لاله اش از خون عشاق وفادار است کوه

بر تمام پیکرش رد یلان بیقرار

دامنش جولنگه مرد کماندار است کوه

گر بدنبال طبیب نفس خود هستی رجا

پیر دوران دیده ی تاریخ و اعصار است کوه

 

تقدیم  به همه کوهیاران وطن- مهران رجایی آملی

...

این برنامه ای که گزارشش رو نوشتم مربوط میشه به اواسط تیرماه که همراه دوستانم اجرا شد.

لازم میدونم یه مورد رو بهش اشاره کنم .اونم اینه که تا اطلاع بعدی از نوشتن مطالب انتقادی می پرهیزم.اون هم فقط به این خاطر که دوست دارم مدتی رو با آرامش به خودم فکر کنم

گزارش برنامه ی نئور به سوباتان رو می تونید اینجا بخونید.