تبليغاتX
گرشا - شاید بهار...
درباره وبلاگ
شب سرشاری بود
رود از پای صنوبرها تا فراتر می رفت
دره مهتاب اندود و چنان روشن کوه که خدا پیدا بود
............
"سهراب"
منوی اصلی
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو مطالب
عناوین مطالب وبلاگ
پیوندهای روزانه
فتوبلاگ من
وبسایت گروه کوهنوردی نمونه
ایران تئاتر
گزارش برنامه
تمام پیوندها
آرشیو
88/01/01 - 88/01/31
87/12/01 - 87/12/30
87/11/01 - 87/11/30
87/08/01 - 87/08/30
87/07/01 - 87/07/30
87/06/01 - 87/06/31
87/05/01 - 87/05/31
87/02/01 - 87/02/31
86/12/01 - 86/12/29
86/11/01 - 86/11/30
86/10/01 - 86/10/30
86/09/01 - 86/09/30
86/08/01 - 86/08/30
86/07/01 - 86/07/30
86/06/01 - 86/06/31
86/05/01 - 86/05/31
86/04/01 - 86/04/31
86/02/01 - 86/02/31
86/01/01 - 86/01/31
85/12/01 - 85/12/29
پیوندها
خبرنامه امیر کبیر
باشگاه کوهنوردان آرش
انجمن کوهنوردان ایران
دیده بان کوهستان
گروه کوهنوردی نمونه
کوهیاد(محمد)
کلاهه(محسن)
for nature
گاماس
یار دبستانی
دیده بان حقوق بشر فعال در ایران
امید کوهستان
سیاه،آبی، سفید
کلیمانجارو(ابوذر)
آویسا
سرود کوهستان 1
سرود کوهستان 2 (نظرات عمومی تر فرشید فاریابی)
من یک آدم معمولیم(روجا)
گوژپشت نتردام
nima
 



Powered By
  BLOGFA.COM


 
شاید بهار...

 

همهن

در نهان می سوخت

نه از باورش

بلکه از جسارتی که دیگر نمی یافت

برای بی باوری...

"فردریش نیچه"

+ نوشته شده توسط گرشا در 88/01/15 و ساعت 20:50 |